سفری از خواستن

ما هر شب
بر سنگفرشی از تفکر و تنهایی
قدم می زنیم
آواز می خوانیم
شعر می گوییم
و اگر ماه
از مدار مسدودش
کمی پایین تر بیاید
با غروری کال
بر چهره اش زخم می نشانیم
اما گاهی که خسته می شویم
تک برگ مرده ی قلب هایمان را
بر نیمکت شکسته ی پارگی
کوچک
جای می گذاریم
و بر خانه برمی گردیم
ما هر شب
بر سنگفرشی از تفکر و تنهایی
قدم می زنیم
و هر صبح
رفتگران
رویاهایمان را
از پیاده روهای پرسه و پریشانی
جارو می کنند .
شاعر : زنده یاد تیمور ترنج

 RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM